Z biegiem czasu zabiegi lecznicze coraz mocniej podbudowane były wiedzą naukową. Za najwybitniejszego lekarza starożytności uchodzi Hipokrates, urodzony około 460 roku p.n.e. na greckiej wyspie Kos. Zwie się go ojcem zachodniej medycyny. Oparł ją na zasadach racjonalnych. Odrzucił pogląd, jakoby choroba była karą zesłaną przez bóstwo; dowiódł, że ma ona przyczyny naturalne. Minęły wieki i w roku 129 n.e. w Grecji przyszedł na świat Galen.
Medyk ów także zasłynął z prowadzenia odkrywczych badań. Na podstawie sekcji ciał ludzkich i zwierzęcych zredagował podręcznik anatomii, będący w użyciu całe stulecia po nim. Dopiero Andreas Vesalius, urodzony w 1514 roku w Brukseli, napisał dzieło De humani corporis fabrica libri septem, poświęcone anatomii człowieka, które podważało sporo teorii Galena. Później obalone zostały również poglądy Galena na serce i krwiobieg. Angielski lekarz William Harvey przez wiele lat przeprowadzał sekcje różnych ssaków i ptaków. Badał funkcjonowanie zastawek, mierzył objętość krwi w komorach serca i szacunkowo określił jej objętość w całym ciele. Swoje obserwacje dotyczące krążenia krwi opublikował w roku 1628.
Kontakt | Copyright @ 2010 Zdrowie i medycyna