Przez wieki choroby zakaźne (na przykład ospa) co jakiś czas przybierały postać epidemii, budząc paniczny strach i dziesiątkując społeczeństwo. Autorem pierwszego dokładnego opisu ospy był Razes, Pers żyjący na przełomie IX i X wieku n.e., często wymieniany jako najwybitniejszy lekarz tamtej epoki w krajach kultury arabskiej. Upłynęło jednak wiele stuleci, zanim brytyjski lekarz Edward Jenner wynalazł metodę zwalczania tej choroby. Zauważył, że dzięki przebyciu ospy krowiej, organizm staje się odporny na ospę prawdziwą. Obserwacja ta stała się podstawą wynalezienia szczepionki przeciwospowej.
Francuz Ludwik Pasteur wprowadził szczepienia przeciwko wściekliźnie i wąglikowi. Dowiódł też, że kluczową rolę w wywoływaniu chorób odgrywają drobnoustroje. W roku 1882 Robert Koch wykrył zarazek gruźlicy, rok później zidentyfikował zarazek cholery. Odkrycia Pasteura i Kocha stworzyły podstawy mikrobiologii, jak również umożliwiły postęp w immunologii, higienie oraz kształtowaniu warunków sanitarnych, co w większym stopniu przyczyniło się do wzrostu średniej długości życia niż wszelkie pozostałe zdobycze naukowe minionego tysiąclecia.
Kontakt | Copyright @ 2010 Zdrowie i medycyna